Jesienią 1934 roku został graczem V.Ķuze. W 1936 roku uzyskał z tym zespołem prawo udziału w Virslīdze. W połowie sezonu 1937/38 z powodu niezadowalających wyników klub został rozwiązany przez głównego sponsora, a Šeibelis powrócił do Rīga Vanderer. Wywalczył w barwach tego zespołu Puchar Łotwy 1938 (wówczas pod nazwą Rīgas Vilki), po zwycięstwie w meczu finałowym 3:1 nad ASK Ryga, w którym zdobył gola. W 1940 roku, po utracie niepodległości przez Łotwę, klub został rozwiązany przez władze radzieckie.
Po rozpoczęciu radzieckiej okupacji Šeibelis wziął udział w pierwszych mistrzostwach Łotewskiej SRR jako piłkarz Spartaks Ryga, jednak rozgrywki nie zostały dokończone z powodu wkroczenia na Łotwę wojsk III Rzeszy. W latach 1942–1943 występował w Virslīdze w reaktywowanym Rīgas Vilki. W 1944 roku dołączył do Rīgas US, jednak z powodu operacji nadbałtyckiej rozgrywki ligowe zostały przerwane. Po zakończeniu II wojny światowej opuścił kraj i osiadł w Stanach Zjednoczonych, gdzie grał w piłkę nożną na poziomie amatorskim oraz pracował jako trener w klubie Blackhawks z Minneapolis.