Ljubica Luković, właśc. Ljubica Avramović, cyr. Љубица Луковић (ur. 1858 w Belgradzie, zm. 11 lutego 1915 w Valjevie) – serbska nauczycielka, tłumaczka, pielęgniarka, działaczka feministyczna.

Życiorys Urodziła się w Belgradzie, jako jedna z czwórki dzieci filologa i tłumacza Jeftimija Avramovicia. Uczęszczała do elitarnej szkoły dla dziewcząt w Belgradzie, a po jej ukończeniu uzyskała uprawnienia do wykonywania zawodu nauczycielki. Podjęła naukę w szkole, a jednocześnie zajmowała się tłumaczeniem literatury francuskiej na język serbski. W tym czasie publikowała artykuły w czasopismach „Домаћица” i „Босанска вила” (pod pseudonimem Etinecelle), w których opowiadała się za powszechną edukacją dla kobiet.

W 1875 Avramović zaangażowała się w działalność Belgradzkiego Stowarzyszenia Kobiet, działającego pod patronatem księżnej Natalii Obrenović. Zajmowała się w tym czasie organizacją pomocy charytatywnej dla kobiet z ubogich rodzin. Dwa lata później poślubiła młodego oficera wojsk inżynieryjnych armii serbskiej Stevana Lukovicia i przyjęła jego nazwisko. Małżeństwo było bezdzietne.