odkrywszy to Cunningham i jego asystent Sam idą się upić. Angela nie śpi tej nocy, nękana muzyką, którą grał Pan, podczas gdy nikt inny jej nie słyszy.
O świcie, zdziwieni dziennikarze odkrywają, że ich biuro zostało w pełni odnowione. Przypisując to Lao, spieszą się, aby wydać krótkie wydanie gazetowe, które Cunningham osobiście dostarcza Starkowi rano. Kiedy odwiedza cyrk, Lao oferuje zachętę i pociesza Cunninghama, by zachował wiarę.
Tego wieczoru Lao organizuje swój wielki finał, magiczny pokaz latarni, w którym mityczne miasto „Woldercan”, zamieszkałe przez ludzi łudząco podobnych do mieszkańców Abalone, zostaje zniszczone, gdy ulega pokusie. Spektakl kończy się eksplozją i ciemnością, a mieszkańcy miasta znajdują się ponownie w bibliotece i na spotkaniu w mieście. Głosowanie jest zwołane nad propozycją Starka i ku zaskoczeniu niektórych zostaje ona odrzucona jednogłośnie. Odkupiony Stark opowiada im o zbliżającej się linii kolejowej. Angela wyznaje swoją miłość Cunninghamowi, ku radości swojej teściowej.