Nikola Kalabić (cyr. Никола Калабић; ur. w 20 grudnia 1906 we wsi Podnovlje, zm. 19 stycznia 1946 w Valjevie) – serbski wojewoda, kolaborant, komendant oddziałów czetnickich podczas II wojny światowej.
Życiorys Urodził się we wsi Podnovlje, był synem oficera żandarmerii Milana Kalabicia i Joki. Studiował geodezję na Uniwersytecie w Belgradzie. W czasie studiów poznał swoją przyszłą żonę Borkę, z którą ożenił się w roku 1929. W 1930 przyszły na świat dzieci Mirjana i Milan, a małżeństwo przeniosło się do Aranđelovaca, a następnie do Valjeva. Ukończył szkołę oficerów rezerwy, uzyskując awans na porucznika. Do 1941 Nikola Kalabić pracował jako geodeta w urzędzie miejskim w Valjevie.
W 1941 wstąpił do oddziału Kosty Pecanaca. W 1942 zastąpił Milana Medicia na stanowisku komendanta elitarnej formacji ruchu czetnickiego, określanej mianem Korpusu gwardii górskiej (Корпус горске гарде). W listopadzie 1943 wspólnie z pułkownikiem Simiciem podpisał umowę o współpracy z gen. Hansem Felberem, dowódcą niemieckich wojsk na Bałkanach. Umowa miała dotyczyć wspólnego zwalczania partyzantów Josipa Broza Tity. W maju 1945 został skierowany przez Dražę Mihailovicia do Valjeva, gdzie miał zająć się organizowaniem oddziałów partyzanckich, walczących z komunistami.