Józef Cichiński (; ur. 28 września 1842 w powiecie rohaczowskim, guberni mohylewskiej na Białorusi, zm. prawdopodobnie w 1922 w powiecie Rohaczowskim guberni Gomielskiej) – białoruski leksykograf. Stworzył największy słownik języka białoruskiego w drugiej połowie XIX – początku XX wieku. Był korespondentem białoruskiej gazety „Nasza Niwa”, jedynym na powiat Czerykowski. Posługiwał się pseudonimami literackimi Jazep Buraczok i Buraczok.

Życiorys Był synem Floriana i Antoniny z Cichińskich, pochodził z rodziny szlacheckiej. Został ochrzczony w kościele w Antuszach. Jego matka posiadała wioskę w powiecie Rohaczowskim. Pracował jako drobny urzędnik w Mohylewskiej pałacie majetności państwowych w latach 1862–1864. Tu zastał go wybuch powstania styczniowego. Cichiński w nim udziału nie brał, ale stracił pracę ze względu na swoje polskie pochodzenie.

25 stycznia 1867 Mohylewska kontrolna pałata wysłała do gubernatora mohylewskiego prośbę o zezwoleniu na pracę byłego urzędnika Cichińskiego. Gubernator wyraził zgodę, potem się pogodziło Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Lecz nie znaleziono informacji o jego dalszej karierze urzędniczej.

W następnym roku wziął ślub w kościele Worodzkowkim z Ludmiłą Janowską z dworu Prusin (powiat Czerykowski, guberni Mohylewskiej).