Na początku bicie monet nowego cara odbywało się na polecenie dumy, potem jednak zmieniająca się sytuacja doprowadziła do przejęcia produkcji przez polską załogę, która obrabowawszy skarbiec zamknęła się na Kremlu osaczona przez wojska ruskie. W okresie „polskiej produkcji” popsuto jednak zarówno próbę, jak i masę kopiejek, niezmienianych od 100 lat.
Na przełomie 1610 i 1611 monety Władysława Zygmuntowicza bito także w Nowogrodzie, przy wykorzystaniu starej matrycy awersu – z czasów poprzedniego cara Szujskiego, w połączeniu z nowym rewersem z tytulaturą polskiego cara.
W Pskowie trzecia mennica państwa moskiewskiego biła konsekwentnie kopiejki Dymitra Iwanowicza – samozwańczego cara Dymitra III.
Pod koniec 1611 r. w Jarosławiu zaczęło się zbierać pospolite ruszenie wymierzone w polskie rządy. Wtedy wypuszczono kopiejki opatrzone imieniem ostatniego, zdaniem opozycji, prawowitego cara Fiodora Iwanowicza. Mimo to pojawiła się bardzo interesująca emisja jarosławska z tytulaturą Władysława Zygmuntowicza, najprawdopodobniej obliczona na wprowadzenie do obiegu w okolicach Moskwy.
Monety moskiewskie Władysława IV były bite z napisem w cyrylicy:
Kopiejek z pełnym napisem praktycznie się nie spotyka.