Djabeł zwycięzca – zbiór opowiadań, napisany przez Wacława Kostka-Biernackiego, wydany w 1931 przez Dom Książki Polskiej.

Pierwsze wydanie książki „Djabeł zwycięzca”, będącej zbiorem opowiadań fantastyczno-publicystycznych, ukazało się w 1931 w Krakowie. Dodatkową popularność książka Kostka-Biernackiego, zyskała przez wielką antyreklamę jaką zrobiła jej prasa opozycyjna. Pismo PPS Robotnik cytowało jej fragmenty na swoich łamach, aby udowodnić, jakiemu zwyrodnialcowi marszałek Józef Piłsudski powierzył komendę w Brześciu.

Ze względu na negatywną ocenę kleru i zakonów, publikacja wywołała też wiele krytyki ze strony środowisk katolickich. Szczególnie ostro krytykowana była przez Gazetę Tygodniową, w której między innymi napisano: Jest ona pełna cynizmu czyli braku szacunku dla rzeczy powszechnie szanowanych. Kostek-Biernacki bije w niej, kopie, pluje na wszystko, co Polak kiedykolwiek szanował. Negatywnie ocenił ją późniejszy prymas August Hlond pisząc: Nie dziwię się rosnącemu pomrukowi oburzenia, bo z religijnego i moralnego punktu widzenia książka ta jest rzeczywiście niebywałym w kraju skandalem. O Bogu autor wyraża się z lekceważeniem...August Hlond, W służbie Boga i ojczyzny: wybór pism i przemówień, 1922-1948. Wydawnictwo Salezjańskie 1988, s.85..