Średni miesięczny budżet placówki wynosił wówczas ok. 25,8–28 tysięcy złotych. Podlegały jej Posterunki Oficerskie w Chorzowie, Katowicach (następnie przeniesiony do Cieszyna), Częstochowie, Ostrowie Wielkopolskim i Nowym Targu. W czasie kierowania ekspozyturą Szpądrowski znacznie rozwinął podległą mu sieć wywiadowczą w Niemczech. W listopadzie 1937 roku placówka miała na terenie Rzeszy jedynie 3 czynnych agentów mobilizacyjnych, natomiast rok później – 30 listopada 1938 roku – dysponowała już 62 agentami ogólnymi i 28 agentami mobilizacyjnymi. Działalność operacyjną ułatwiał intensywny ruch graniczny z użyciem kart cyrkulacyjnych oraz bliska współpraca z lokalnymi grupami przemytniczymi. Do kluczowych osiągnięć ekspozytury pod jego komendą należało: przeprowadzenie pod koniec 1935 roku gry inspiracyjnej o kryptonimie „Per-Pethe”, która umożliwiła polskiemu wywiadowi rozpracowanie obsady personalnej i metod działania placówki Gestapo w Bytomiu; opracowanie we wrześniu 1937 roku mapy przedpola w skali 1:300 000, przedstawiającej dyslokację osłony i miejsc zbiórek na wypadek niemieckiej mobilizacji; ustalenie miejsc stacjonowania niemieckich kierownictw robót fortyfikacyjnych i zlokalizowanie nowych schronów na południowy wschód od Nowej Soli oraz prac ziemnych na wschód od Frankfurtu nad Odrą; bieżące raportowanie jesienią
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kazimierz Szpądrowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.