Szpądrowski nie ugiął się przed naciskami służbowymi, co skutkowało odwołaniem go ze stanowiska szefa placówki. W styczniu 1939 roku przekazał obowiązki szefa ekspozytury swojemu następcy, mjr. dypl. Stanisławowi Kuniczakowi. II wojna światowa Z dniem 1 lutego 1939 roku Szpądrowski został przeniesiony do 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie na stanowisko dowódcy III dywizjonu. Przeniesienie to, o charakterze restrykcyjnym, wynikało z konfliktu z gen. Wacławem Stachiewiczem na tle oceny zagrożenia ze strony Niemiec. W sierpniu 1939 roku oficer został przewidziany do pracy w wywiadzie tworzonej Armii „Kraków”. 28 sierpnia 1939 roku został mianowany szefem wydziału wywiadowczego Grupy Operacyjnej „Śląsk”. Po śmierci ppłk. dypl. Mariana Zdona, z dniem 3 września 1939 roku objął stanowisko szefa Oddziału II Sztabu Armii „Kraków”. 13 września 1939 roku wyruszył z kwatery sztabu w Zamościu do Lwowa z rozkazem nawiązania łączności z gen. Kazimierzem Sosnkowskim (dowódcą Frontu Południowego) oraz odebrania nowych map i tabel szyfrowych. Po dotarciu do miasta został odcięty od macierzystego związku operacyjnego przez niemieckie formacje pancerne i motorowe. Wziął wówczas czynny udział w obronie Lwowa kierowanej przez gen. bryg. Władysława Langnera.