Wojna z Turcją thumb|left|Pułkownik Sava Grujić (1876) Po wybuchu powstania chłopów w Hercegowinie, książę Serbii Milan Obrenowić zdecydował się 28 czerwca 1876 wypowiedzieć wojnę Imperium Osmańskiemu. Serbskie siły zbrojne przypominały w tym czasie milicję, były słabo uzbrojone i nie posiadały przeszkolenia wojskowego odpowiedniego do prowadzenia działań przeciwko regularnej armii. Przywrócony do służby Grujić przygotował plan działań wojennych, zakładający zaskoczenie i zniszczenie przeciwnika, zanim ten zmobilizuje i skoncentruje swoje oddziały. W ostatniej chwili, na życzenie władz serbskich plan ofensywy zmieniono. Zamiast uderzenia w jednym miejscu całością sił, podjęto decyzję o rozproszeniu sił i zaatakowaniu Turków na kilku frontach. Sava Grujić otrzymał funkcję dowódcy artylerii, a naczelnym dowódcą armii serbskiej został gen. Michaił Czerniajew, Rosjanin, który przyjął serbskie obywatelstwo. Za zasługi w czasie prowadzonych działań wojennych pod koniec 1876 Grujić uzyskał awans na pułkownika. Nie ziściły się nadzieje Serbów na przystąpienie Rosji do wojny, a kolejne ataki na ufortyfikowane pozycje tureckie w rejonie Niszu i nad Driną nie przyniosły sukcesów. W krytycznym momencie wojny, 4 listopada 1876 Grujić objął stanowisko ministra wojny w gabinecie Stevčy Mihailovicia.