Volker Alfred Erdmann (ur. 8 lutego 1941 w Szczecinie, zm. 11 września 2015 w Berlinie) – niemiecki biochemik.
Życiorys Erdmann studiował na University of New Hampshire w latach 1958–1966, uzyskując tam licencjat z chemii w 1963 i tytuł magistra w dziedzinie biochemii w 1966. W latach 1966–1968 prowadził badania doktorskie w Instytucie Medycyny Doświadczalnej im. Maxa Plancka w Getyndze. W 1968 został doktorem nauk technicznych na Uniwersytecie Technicznym w Brunszwiku w dziedzinie biochemii (wraz z chemią i mikrobiologią). Po roku stażu podoktorskiego u Friedricha Cramera w MPI for Experimental Medicine Erdmann został stypendystą Masayasu Nomury na Uniwersytecie Wisconsin w Madison. Następnie wrócił do Instytutu Genetyki Molekularnej Maxa Plancka w Berlinie, gdzie był kierownikiem grupy roboczej w dziale Heinza-Güntera Wittmanna od 1971 do 1980 roku. W 1978 habilitował się na kierunku biochemia na Wolnym Uniwersytecie Berlińskim.