Rośliny zawierają przejrzysty lub biały sok mleczny, a w nim toksyczne glikozydy nasercowe, o działaniu podobnym do glikozydów naparstnicy. Niebezpieczne może być spożycie jakiejkolwiek części tych roślin, przy czym jednak przypadki zatruć ludzi są niedostatecznie udokumentowane. Wiadomo natomiast o zatruciach zwierząt. Sok ten jest zresztą wykorzystywany w różnych częściach Afryki do trucia strzał i ryb.
Nazwa rodzaju powstała na bazie arabskiej nazwy tych roślin i od niej też pochodzić ma nazwa Adenu w Jemenie.
Morfologia Pokrój Gruboszowate krzewy, rzadziej niewielkie drzewa osiągające od 0,2 do 6 m wysokości (rzadko do 10 m). Pień jest zwykle mocno zgrubiały, mięsisty w dolnej części, u form drzewiastych ma kształt butelkowaty, przy relatywnie niewielkiej wysokości osiąga średnicę ponad 1 m. Kora gładka, szarawa lub brązowa, pędy nagie, czasem owłosione przy końcach. Pod ziemią z bulwiastymi kłączami lub spichrzowymi, palowymi korzeniami.
Liście Skrętoległe, skupione na końcach pędów. Siedzące lub bardzo krótkoogonkowe, z drobnymi przylistkami lub bez nich. Blaszka pojedyncza, całobrzega.