James „Jimmy” Dunne (ur. 3 września 1905 w Dublinie, zm. 14 listopada 1949 tamże) – irlandzki piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Irlandii w latach 1928–1939, trener piłkarski.

Jako jeden spośród 39 piłkarzy reprezentował Irlandię pod auspicjami obu związków – IFA (1928–1932) oraz FAI (1930–1939). Jest rekordzistą angielskiej ekstraklasy w liczbie kolejnych spotkań ze zdobytym golem, wynoszącym 12 meczów. Z 41 bramkami w sezonie 1930/31 jest irlandzkim piłkarzem, który strzelił najwięcej goli w jednym sezonie ligi angielskiej na szczeblu profesjonalnym.

Kariera klubowa Karierę sportową rozpoczął pod koniec lat 1910., uprawiając futbol gaelicki. Z powodu nasilających się w społeczeństwie nastrojów nacjonalistycznych został w 1922 roku internowany przez władze Wolnego Państwa Irlandzkiego. W trakcie pobytu w ośrodkach reedukacyjnych grywał w piłkę nożną. Po odzyskaniu wolności, w latach 1922–1923 szkolił się w dublińskich klubach piłkarskich Parkview FC i Riverside Atletic. Latem 1923 roku rozpoczął grę na poziomie seniorskim w Shamrock Rovers FC, gdzie spędził 2,5 roku w drużynie rezerw, z którą wygrał w sezonie 1924/25 rozgrywki Leinster Senior League Senior Division oraz wywalczył LFA Metropolitan Cup.