mały|alt=Nagrobek Wandy Hermanówny na cmentarzu katolickim w Sokółce|Nagrobek Wandy Hermanówny na cmentarzu katolickim w Sokółce Wanda Hermanówna (ur. 25 grudnia 1895 w Podgórzu, zm. 23 września 1920 w Sokółce) – sanitariuszka Legionów Polskich, podoficer Wojska Polskiego, działaczka niepodległościowa, dama Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodziła się 25 grudnia 1895 w Podgórzu (obecnie dzielnica Krakowa), w rodzinie Kazimierza i Kazimiery z Kuligów. Absolwentka Szkoły Handlowej we Lwowie. Była działaczką w organizacjach kobiecych we Lwowie i Zakopanem – m.in. w Lidze Kobiet. Od sierpnia 1914 była sanitariuszką w Legionach Polskich.

W listopadzie 1918 walczyła w obronie Lwowa, broniąc V odcinka – Szkoły Sienkiewicza. Następnie przyjęta została do odrodzonego Wojska Polskiego na stanowisko sanitariuszki kompanijnej w 4 pułku piechoty Legionów. W szeregach 4 pułku strzelców podhalańskich brała udział mi.in w bitwach pod Mołodecznem, Radomkowiczami i Borysowem. 21 września 1920 została ciężko ranna pod wsią Zaśpicze. Dwa dni później zmarła w szpitalu polowym nr 504 w Sokółce. 11 maja 1921 za pełną poświęcenia postawę podczas wojny polsko-bolszewickiej, odznaczona została pośmiertnie krzyżem „Virtuti Militari” V klasy.