Elewacja frontowa była boniowana na parterze i w narożach budynku. W części środkowej znajdował się trójosiowy pozorny ryzalit, podkreślony ponad pierwszą kondygnacją czterema pilastrami wielkiego porządku, zamknięty ażurową balustradą z czterema symetrycznie rozstawionymi wazonami. Podczas przebudowy w XIX wieku szczyt został przebudowany na duży, trójkątny naczółek z płaskorzeźbionym wizerunkiem orła i dekoracją ornamentalną. Pomiędzy pierwszą a drugą kondygnacja znajdował się wydatny gzyms międzykondygnacyjny. Okna otoczone były rustykowanymi opaskami, dodatkowo wzbogacone nadokiennikami i podokiennikami, a w części ryzalitu dodatkowo naczółkami a części parterowej dodatkowo akcentowane zwornikami w nadprożach; przed 1833 na fryzie znajdowały się konsolki, a nad oknami muszle. Nad oknem środkowym, na pierwszym piętrze znajdował się pierwotnie tympanon w którym umieszczony był kartusz herbowy. Pod parterowymi oknami znajdowały się małe prostokątne okna piwniczne a dwa znajdujące się w części zryzalitowanej zakończone były po bokach eliptycznie.

Elewacja wschodnia, od ulicy Krawieckiej, była dziesięcioosiowa, po bokach zamykana pozornymi ryzalitami, wydzielonymi pionowymi pasami boniowania.