Nowością we francuskim przemyśle stoczniowym była również modułowa konstrukcja okrętów, składających się z 11 sekcji, co znacznie skróciło czas budowy jednostek. Okręty zamówione przez Tajwan różniły się od francuskich głównie uzbrojeniem i wyposażeniem radioelektronicznym, przez co miały też większą wyporność.
„Si Ning” zbudowany został w stoczni Direction des Constructions Navales (DCN) w Lorient. Stępkę okrętu położono 27 kwietnia 1994 roku, a zwodowany został 5 listopada 1994 roku.
Dane taktyczno–techniczne thumb|left|Widok od dziobu fregaty „Si Ning” w 2017 r. Okręt jest fregatą rakietową o długości całkowitej 124,2 metra (115 metrów między pionami), szerokości całkowitej 15,4 metra (13,8 metra na wodnicy) i maksymalnym zanurzeniu 5,5 metra. Wyporność standardowa wynosi 3000 ton, a pełna 3800 ton. Okręt napędzany jest przez cztery 12-cylindrowe silniki wysokoprężne SEMT-Pielstick 12 PA6 V280 STC o łącznej mocy 17,08 MW (23 228 KM), poruszające poprzez wały napędowe dwoma śrubami. Maksymalna prędkość jednostki wynosi 25 węzłów. Zasięg wynosi 7000 Mm przy prędkości 15 węzłów.