Biorąc pod uwagę powyższe wymagania, studio zdecydowało się na trzy zwierzęta, które potencjalnie mogłyby stać się postacią: wombata tasmańskiego, kanguroszczura oraz jamraja.
Pierwotnie postać Crasha miała nazywać się „Willy the Wombat”, ale ze względu na prawa autorskie zdecydowano o zmianie nazwy na „Bandicoot”. Na dalszej drodze projektowania postaci, studio uznało, że ich nowa maskotka „powinna kochać zabawę, cechować się głupkowatym charakterem oraz nie powinna mówić”. Milczenie postaci było uwarunkowane przekonaniem, że głosy postaci zawsze są „kiepskie, odrzucające oraz utrudniają graczom utożsamianie się z nimi”.
Po tym, gdy do zespołu dołączyli Charles Zembillas (odpowiedzialny za kreacje postaci) oraz Joe Pearson (odpowiedzialny za tło i osadzenie gry) zdecydowano, że finalny projekt jeszcze wtedy Willy'ego nie powinien przypominać prawdziwego zwierzęcia. Kierowano się zasadą, że „o designie zadecydują w 51% potrzeby wizualno-techniczne, a w 49% inspiracja”. Stąd też pochodzi decyzja o pomarańczowym kolorze bohatera: „miała ona najwięcej sensu – wyglądała najlepiej na ekranie ówczesnych telewizorów i świetnie odróżniała się od otaczającego go otoczenia”. Przerośnięta twarz oraz brak szyi są kolejnymi dowodami na to, że potrzeby wizualno-techniczne odgrywały główną rolę w procesie tworzenia postaci.