W związku z tymi postanowieniami, w listopadzie 1918 Falkenhayn rozpoczął ewakuację wojsk niemieckich z Białorusi (21.11 opuścił Połock, 22.11 – Rohaczów, 3.12 – Borysów, 10.12 – Mińsk). Do końca lutego 1919 wycofał wojska z całej Białorusi. Wojska niemieckie przekazywały opuszczane miejscowości Armii Czerwonej, pozostawiając znaczne ilości zapasów broni i materiału wojskowego. 28 lutego 1919 Falkenhayn zdał dowodzenie armią.

W 1919 roku przeszedł w stan spoczynku. W tym samym roku przeprowadził się do rodzinnego pałacu. W 1920 roku opublikował wspomnienia

Posiadał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma w Berlinie.

Zmarł w 1922 roku z powodu niewydolności nerek

Odznaczenia Medal Chiński (China-Denkmünze) (1900) Pour le Mérite (16 lutego 1915) Liście Dębu (3 czerwca 1915) Order Orła Czarnego (12 maja 1915) Krzyż Wielki Orderu Maksymiliana Józefa (26 czerwca 1915)

Przypisy

Bibliografia

Bolszaja Sowietskaja Encykłopedija t. 27 Moskwa 1977. K.A. Zalesskij, I mirowaja wojna. Prawitieli i wojennaczalniki. Wyd.