Slumming ma tendencję wzrostową. W 2014 slumsy Afryki, Ameryki Łacińskiej i Azji odwiedziło ponad milion turystów wywodzących się głównie z krajów wysoko rozwiniętych. Na popularność tego segmentu wpływa produkcja filmowa popularyzująca tematykę slumsów, np.: Wierny ogrodnik, Slumdog. Milioner z ulicy, Miasto Boga, czy Dystrykt 9. Turystyka slumsowa wpływa na to, że dzielnice biedy wykorzystują tkwiący w nich potencjał, a częstokroć wyróżniają poszczególne miasta w rankingach atrakcyjności. Slumming wpływa też na ofertę turystki z wyższej półki, jak np. tworzenie hoteli stylizowanych na slumsy.
Charakterystyka Zwiedzanie dzielnic biedy () odbywa się w towarzystwie przewodników, którzy najczęściej posiadają kontakty z gangami kontrolującymi poszczególne rejony (stąd organizowanie takich wypraw indywidualnie jest praktycznie niemożliwe lub odradzane). Główne składowe, najczęściej trzygodzinnego zwiedzania, to spacery po dzielnicach biedy połączone z obserwacją baraków, lepianek oraz ludzi grzebiących w odpadach, narkotyzujących się, wygłodzonych dzieci, kontakt ze smrodem i zaduchem (otwarta kanalizacja), czasem obserwacja walk gangów, strzały i wybuchy petard. Można odwiedzać i fotografować biedne szpitale z ofiarami urazów, pobić i postrzałów, a także nabywać pamiątki ze slumsów. Rzadziej można zjeść posiłek z tubylcami.