Omara Bradleya.
II wojna światowa Przygotowywanie 1 Armii do wzięcia udziału w II wojnie światowej rozpoczęło się w październiku 1943, gdy Bradley wrócił do Waszyngtonu, aby otrzymać dowództwo nad formacją i zaczął gromadzić sztab oraz kwaterę główną przed planowaną inwazją na Normandię. Centrala została aktywowana w styczniu 1944 w Bristolu.
Po zejściu na ląd 6 czerwca 1944, w dniu inwazji, 1 Armia znalazła się pod zwierzchnictwem 21 Grupy Armii gen. Bernarda Montgomery’ego (wraz z brytyjską 2 Armią), która gromadziła wszystkie amerykańskie siły lądowe w Normandii. Trzy amerykańskie dywizje wylądowały z morza na plażach Omaha i Utah, a dwie kolejne z powietrza. Na plaży oddziały szturmowe poczyniły szybko postępy, ale Omaha okazała się najkrwawszą ze wszystkich pięciu stref lądowania. Dwie amerykańskie dywizje powietrznodesantowe należące do 1 Armii, które wylądowały za liniami wroga, zostały rozrzucone po całym regionie, lecz spowodowały znaczne zamieszanie wśród niemieckich żołnierzy, a także w dużej mierze zabezpieczyły swojego cele, aczkolwiek siłami jednostek całkowicie pomieszanych ze sobą. Po połączeniu przyczółków na plażach wojska 1 Armii uderzyły na zachód i odizolowały półwysep Cotentin, a następnie zdobyły Cherbourg.