Po zakończeniu działań wojennych, w stopniu sierżanta, został zwolniony do rezerwy. Początkowo pracował w Policji Państwowej w Warszawie, później jako robotnik oraz kierowca. Wrócił do Wojska Polskiego jako pracownik cywilny na stanowisko kierownika warsztatów samochodowych w Głównej Składnicy Uzbrojenia nr 1. Po klęsce wrześniowej przedostał się do Francji i służył w 1 Dywizji Grenadierów. Więziony przez Niemców w obozie pracy w Gródlitz, zbiegł i wrócił do Warszawy. Wziął udział w powstaniu warszawskim działając w kwatermistrzostwie. Zmarł z ran odniesionych w wyniku eksplozji czołgu-pułapki. Pochowany został na cmentarzu Powązkowskim w kwaterze batalionu „Wigry”.
Żonaty z Heleną Pawłowską, miał córki: Elżbietę (ur. 1936) i Małgorzatę (ur. 1943).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1843 Krzyż Walecznych Krzyż pamiątkowy „Wilno Wielkanoc 1919” nr 116 francuski Krzyż Wojenny
Przypisy
Bibliografia