Andrzeja Boboli z Rzymu, pogrzeb papieża Piusa XI, i konklawe przed wyborem Piusa XII. W 1939 ukończył studia magisterskie z filozofii w zakresie historii sztuki, przedstawiając pracę o polskiej rzeźbie religijnej. Podczas okupacji niemieckiej rozpoczął prace nad publikacją monografii dotyczącej Kościoła Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie. Po dobrowolnym zgłoszeniu się na gestapo w 1941 został aresztowany i osadzony w Mauthausen-Gusen, następnie w obozie w Buchenwaldzie-Berlstedt. Został uwolniony wraz z innymi więźniami przewożonymi do Dachau w kwietniu 1945. Po okresie leczenia wyjechał do Rzymu, gdzie ukończył studia filozoficzne i teologiczne na Gregorianum. Święcenia kapłańskie przyjął w 1951 roku. Następnie studiował archeologię na Papieskim Instytucie Archeologii Chrześcijańskiej w Rzymie. W 1954 otrzymał licencjat na tej uczelni. W 1965 obronił pracę doktorską. W latach 1960–1970 był wykładowcą na Papieskim Uniwersytecie św. Tomasza. W latach 1970–1978 był wykładowcą Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie. Był bibliofilem. Kolekcjonował wydania Quo vadis Henryka Sienkiewicza. Dzięki jego staraniom w kościele przy Via Appia w Rzymie umieszczono popiersie polskiego noblisty. Zmarł w Rzymie 18 stycznia 1982. Został pochowany na cmentarzu przy Via Flaminia w Rzymie.