Stanisław Karpała (ur. 20 listopada 1898 w Ksawczy, zm. 8 marca 1958 w Będzinie) – żołnierz Polskiej Siły Zbrojnej, podoficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Jakuba i Józefy ze Zmysłowskich. Absolwent szkoły w Grodźcu, członek Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Pracował w kopalniach węgla. Ścigany za działalność w Polskiej Organizacji Wojskowej ukrywał się na Węgrzech.

W 1917 wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej i otrzymał przydział do 1 pułku piechoty. W marcu 1919 działał w Skoczowie, a potem w składzie 12. kompanii pod Chyrowem. W walkach z Ukraińcami pełnił funkcję dowódcy plutonu, często zastępując też dowódcę kompanii. W maju 1920 w walkach nad Berezyną objął dowodzenie nad resztkami 11. i 12. kompanii 7 pułku piechoty Legionów. Zaatakował bolszewików i umiejętnie dowodził w trakcie wycofywania się, za co został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.