Aleksander Raciborski (ur. 27 lutego 1845 w Czernelicy – zm. 28 grudnia 1920 we Lwowie) – filozof, ziemianin, działacz gospodarczy i społeczny, poseł na galicyjski Sejm Krajowy

Życiorys Uczył się w gimnazjum w Stanisławowie, skąd w 1862 na skutek konfliktów polsko-niemieckich między uczniami i działalności konspiracyjnej został wydalony ze szkoły w gronie kilku Polaków (wśród nich był m.in. Gwido Battaglia). Ukończył naukę w gimnazjum i studia na uniwersytecie we LwowieAndrzej Przymusiała, Raciborski Aleksander (1845-1920), Polski Słownik Biograficzny, t. 29, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1986, s. 592-594.

Ziemianin, gospodarował w rodzinnej Czernelicy, następnie w nabytym w 1876 Czerteżu, w pow. żydaczowskim. W tym okresie zasiadał w radach powiatowych w Horodence (1873), a potem w Żydaczowie (1877-81). Poseł do galicyjskiego Sejmu Krajowego IV kadencji (8 sierpnia 1877 – 21 października 1882), wybrany w wyborach uzupełniających z kurii I (większych posiadłości) w obwodzie wyborczym nr 13 (Stryj), w miejsce zmarłego Maurycego DzieduszyckiegoStanisław Grodziski, Sejm Krajowy Galicyjski 1861–1914, Warszawa 1993, ,.