Fundamentem prac Czekalskiej i Golca jest szacunek dla życia i wynikające z niego rozszerzone postrzeganie świata. Rozszerzone o większą empatię, swego rodzaju ponadreligijną duchowość i poczucie ponadgatunkowej wspólnoty istot żywych i czujących. Artyści często odwołują się do tradycji chrześcijańskiej, choćby poprzez nawiązania do Biblii lub używanie w swoich pracach kościelnych artefaktów, jednak ich życie duchowe wykracza poza ramy teologicznych dogmatów. Stają bardziej po stronie realnego współczucia niż rytuałów, a w surowym, minimalistycznym pięknie zdają się dostrzegać wymiar metafizyczny.

Twórczość duetu wpisuje się w posthumanistyczny nurt refleksji nad światem i jest określana jako pionierska w Polsce. Artyści chętnie przyglądają się obecności zwierząt w życiu człowieka, w ich pracach pojawiają się m.in. muszki owocówki (Implant I. Drosophila melanogaster, 1995), mieszkające w galeriach owady, a także koty i psy (ReMASTERing, 2002;