W kolejności od północy na południe wyróżnia się w niej następujące formacje skalne: zachodnie żebro Szataniej Turniczki; prawa depresja opadająca z odcinka między południowym wierzchołkiem Szatana a Szatanią Turniczką; zachodnie żebro południowego wierzchołka. Najbardziej strome jest w dolnej części. Na wysokości 2150–2240 m jest w nim kilka turniczek; środkowa depresja opadająca z Szataniej Szczerbiny. Ma deniwelację około 440 m. Najbardziej stroma jest jej dolna żlebowata część zbudowana z bardzo jasnych, wymytych skał; południowo-zachodnie żebro północnego wierzchołka; lewa depresja, wyraźnie widoczna od piargów prawie po szczyt, zanikająca dopiero około 30 m poniżej północnego wierzchołka; „puste żebro”, około 60 m pod szczytem wrastające w Żebro Rajtara; formacja między pustym żebrem” a Żebrem Rajtara zachodnie żebro zwane Żebrem Rajtara. Ma deniwelację około 400 m i z punktu widzenia taterników jest najciekawszym obiektem zachodniej ściany Szatana. Znajduje się w nim Turnia Rajtara. Zachodnią ścianę przecinają dwa zachody: Zachód Przewodników i Wyżni Zachód. Zachodnim żebrem Szataniej Turniczki (Kasiečkova cesta); III, 6 godz.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szatan (Tatry) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.