tylko z sieci radiowej MNO, musi zainwestować więcej pieniędzy we własną infrastrukturę.
Wyróżnia się trzy podstawowe modele:
Dostawca usług, odsprzedawca (Service Provider, reseller) – posiada własną sieć sprzedaży, marketing oraz obsługę klienta. Korzysta z usług oferowanych przed MNO, jednocześnie nie dodając swoich. MVNO korzystający z tego modelu współpracy ponosi najmniejsze koszty.
Dostawca usług dodanych (Enhanced Service Provider)[] – posiada własną sieć sprzedaży, marketing oraz obsługę klienta. Korzysta z usług oferowanych przed MNO. Wprowadza (często dzierżawiąc) nowe platformy technologiczne, dzięki którym oferuje użytkownikom dodatkowe usługi, nie oferowane przez MNO. Koszt wprowadzenia tego systemu zależy od ilości usług dodanych.
Pełny operator wirtualny (Full MVNO) – posiada własne elementy sieci telekomunikacyjnej dzięki, którym oferuje szeroki zakres usług dodatkowych. Posiada odrębny zakres numeracyjny, przez co często jest postrzegany jako odrębny gracz na rynku. Często posiada własną obsługę kart SIM i podpisuje umowy roamingowe. Posiada wszystkie urządzenia teleinformatyczne oprócz sieci stacji bazowych. Ten wariant współpracy jest najbardziej kosztowny podczas wdrażania dla MVNO.