Kirysy podobnie jak pozostali przedstawiciele Siluriformes pozbawione są łusek, które na drodze ewolucji zostały zastąpione wcześniej wspomnianymi płytkami kostnymi tworzącymi rodzaj pancerza. Otwór gębowy Corydoras davidsandsi zakończony jest dwoma parami wąsów mogących osiągać długość ok. 1 cm. Wartym uwagi elementem budowy są płetwy piersiowe przekształcone w ostre kolce mające funkcję obronną. W warunkach domowych (akwarium) zalecane zatem jest odławianie tych ryb przy pomocy naczynia – zastąpi ono siatkę w, którą ryby mogą zahaczyć kolce powodując przy tym ich naruszenie.

Dymorfizm płciowy Samica jest większa oraz bardziej masywnie zbudowana w porównaniu do samca.

Rozmnażanie Rozmnażanie przebiega bardzo podobnie jak u innych gatunków kirysków. Impulsem do tarła jest podmiana wody w zbiorniku na świeżą i nieco chłodniejszą (cykl ten ma zadanie imitować nadejście pory deszczowej, która jest okresem rozrodu kirysów). Tarło odbywa się podobnie jak u innych kirysków w stosunku 1+2 (samica plus dwa samce). Samica rozrzuca ikrę pośród roślin oraz elementów dekoracji. Ikra jest bardzo wrażliwa na pleśnienie. Po 3–4 dniach od wyklucia młode zaczynają zerować. Najlepszym pokarmem dla narybku są nicienie lub drobno posiekane larwy owadów.