Pałac Schlegenbergów (pałac książąt Hohenlohe, pałac Sinzendorfów, Bank Królewski, Cafe Royal) – dawny pałac miejski znajdujący się na rogu ulicy Wita Stwosza 12 i ulicy Łaciarskiej; najlepiej zachowany przykład surowego stylu klasycyzmu berlińskiego przełomu XVIII i XIX w.

Historia pałacu thumb|left|Pałac Schlegenbergów, grafika autorstwa F.B. Wernera z 1755 Pierwszy murowany budynek na posesji Wita Stwosza 12, na planie wydłużonego prostokąta, został wzniesiony w drugiej połowie XIV wieku. Jego gotyckie relikty zachowały się w obrębie piwnic i parteru. Kolejne przebudowy budynku miały miejsce w późnym renesansie (powstał wówczas otwór wejściowy w skrzydle frontowym) i w okresie wczesnego baroku (z powiększonym skrzydłem od ulicy Łaciarskiej).

W 1726 roku właścicielem pałacu został hrabia Joseph von Schlegenberg. Z jego inicjatywy około 1730 lub 1736 przeprowadzono gruntowną przebudowę budynku w późnobarokowym stylu architektonicznym. Narożnikowemu, trzykondygnacyjnemu i dwuskrzydłowemu budynkowi nadano cechy pałacu miejskiego pokrytego mansardowym dachem. W jego pięcioosiowej fasadzie umieszczono balkonowy portal prowadzący do sieni przelotowej oraz okna piano nobile. Od strony ulicy Łaciarskiej znajdowała się 12-osiowa fasada.