Utrzymano jednak tezę, że wszystkie systemy językowe są równie efektywnymi narzędziami komunikacji.

Wiedza językoznawcza pozwala na stwierdzenie, że języki mogą być mniej lub bardziej złożone pod określonymi względami. Np. język maoryski jest prostszy od mandaryńskiego w tym sensie, że dysponuje uboższym inwentarzem spółgłosek; język fiński zaś ma szerszy repertuar form rzeczowników niż język angielski. Językoznawcy często przyjmują założenie, że gdy jedna warstwa języka staje się mniej złożona, to inne płaszczyzny językowe rekompensują ten niedostatek. Nowsze badania (przeprowadzone przez językoznawców Iana Maddiesona i Ryana K. Shosteda) wskazują jednak na istnienie odwrotnej zależności. Nie ma pełnej jasności co do tego, czy kody komunikacyjne można określać jako bardziej złożone w sposób ogólny, czy też należy to pojęcie odnosić wyłącznie do konkretnych aspektów językowych. Wątpliwości budzi również sposób klasyfikowania poszczególnych cech, struktur gramatycznych i zdaniowych, ich złożoność można bowiem rozpatrywać z różnych stanowisk. Jak stwierdza szwedzki lingwista Lars-Gunnar Andersson, „nie ma jednej skali mierzenia prostoty w języku;