W 1925 r. przeprowadził się z Jedlni koło Radomia do Lubartowa. W 1931 r. zamieszkał w Lublinie, gdzie już od 1926 r. pracował jako nauczyciel rysunku w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim. Po zamknięciu tej placówki w roku szkolnym 1938/1939, przeniesiony został do I Państwowego Gimnazjum i Liceum im. St. Staszica. W czasie wojny uczył m.in. w Szkole Handlowej Żeńskiej, w latach 1944–1950 ponownie w Staszicu, a następnie (w latach 1950–1952) w Państwowym Liceum Sztuk PlastycznychWedług Tadeusza Mroczka uczył tam w latach 1949–1951. Pojawiające się w Słowniku biograficznym miasta Lublina i innych opracowaniach informacje o jego pracy także w szkole handlowej im. Vetterów, są według jego rodziny nieprawdziwe. Por.: Mieczysław Kurzątkowski. Juliusz Kurzątkowski. "Gazeta Wyborcza w Lublinie". nr 30, s. 3, 1997..
Od 1932 r. należał do Związku Polskich Artystów Grafików. Był prezesem Lubelskiego Związku Teatrów i Chórów Ludowych oraz jednym z założycieli Związku Artystów Plastyków w Lublinie. Należał też do Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Lublinie.
Zmarł w 1952 r. Został pochowany na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie. W lipcu 1961 r.