Wspierał rodziców i dzieci podczas powszechnego strajku (protesty w zaborze pruskim za przykładem dzieci wrzesińskich).
Następnie (1912–1920) nauczał w Szkołach: Powszechnej, Rolniczej i Wydziałowej w Inowrocławiu oraz Rąbinie. Jednocześnie studiował na Wolnej Wszechnicy w Poznaniu (1902–1920) m.in. przyrodę, geografię, archeologię i geologię uzyskując dyplom uprawniający do nauczania w szkołach średnich.
Jesienią 1918 roku zorganizował, wraz Wąsowiczem i Karkowskim, stowarzyszenie nauczycieli Polaków z Inowrocławia i okolicy. Na inauguracyjnym zebraniu został wybrany do Zarządu stowarzyszenia nauczycieli. Uroczyste przemówienie wygłosił ówczesny prałat Antoni Laubitz. Już od jesieni Stanisław Buchholz zorganizował i prowadził wraz z kolegą nauczycielem bezpłatne kursy języka polskiego dla pracowników kolejowych, na które uczęszczało około 400 słuchaczy, również niezwiązanych z koleją. Został powołany do Powiatowej Rady Ludowej w Inowrocławiu (podległej Naczelnej Radzie Ludowej), pod przewodnictwem Józefa Krzymińskiego.