Iloczas wśród spółgłosek nie istnieje, wszystkie wymawiane są pojedynczo. Także poszczególne spółgłoski nie mają na siebie wpływu, z wyjątkiem zbitki n + g, wymawianych tylnojęzykowo, na zasadach spotykanych w innych językach. Nie dotyczy to jednak złożeń takich jak vinglaso, bankuvo, gdzie spółgłoska /n/ nie asymiluje się do /ŋ/. Nie istnieje również asymilacja w zbitkach spółgłoskowych, stąd np. wyraz absolute jest wymawiany /abso'lute/, a nie */apsolute/, ekzameno jest wymawiany jako/ekzameno/ nie */egzameno/. Odstępstwa od tej reguły, wynikające z wpływu języka ojczystego na wymowę esperancką, są jednak tolerowane. Nie jest jednak możliwe ubezdźwięcznianie spółgłosek w wygłosie (na końcu wyrazu), tak, jak to ma miejsce w języku polskim, zatem takie słowa jak sed, apud zawsze zachowują wygłosową spółgłoskę dźwięczną.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wymowa w języku esperanto · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.