Bohdan Nagórski (ur. 24 grudnia 1890 w Warszawie, zm. 27 stycznia 1987 w Nowym Jorku) – polski inżynier, specjalista w zakresie eksploatacji portów morskich.
Życiorys Urodził się jako czwarty syn Adama, inżyniera technologa, i Walentyny z Kietlińskich. Uczęszczał do III Gimnazjum Męskiego w Warszawie. W wyniku strajku szkolnego 1905 maturę zdał w 1908 jako ekstern w Kijowie. Studia rozpoczął w Montpellier, a kontynuował w paryskiej Sorbonie, gdzie uzyskał w 1912 licencjat; następnie studiował w Paryżu w École nationale des ponts et chaussées (Szkole Mostów i Dróg) i na Wydziale Inżynierii Cywilnej Politechniki w Zurychu (pod kier. prof. Gabriela Narutowicza), gdzie uzyskał tytuł inżyniera. Uczestniczył w pracach Szwajcarskiego Komitetu Generalnego Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce. thumb|Łódź z rozbitkami z „City of Benares” W 1918 powrócił do Polski. W Warszawie został zaangażowany do Ministerstwa Spraw Zagranicznych jako referent dla państw łacińskich i anglosaskich. Później przeniósł się do Ministerstwa Robót Publicznych. Mianowany kierownikiem Kanału Augustowskiego, spędził pół roku w Augustowie. W latach 1922–1937 pracował w Gdańsku jako dyrektor handlowy Rady Portu i Dróg Wodnych.