Franek trafia do Brytyjczyków, gdzie z powodu nadmiernego entuzjazmu do walki popada w kłopoty i zostaje jeńcem, lecz ucieka z obozu, przekonany, że pobił brytyjskiego oficera. Następnie, w angielskim mundurze, spotyka włoskiego żołnierza, który zostaje ranny. Franek odprowadza go do włoskiego obozu, gdzie, zajmując burdel, doprowadza do zamieszek, po czym w przebraniu sanitariusza dostaje się statkiem do Włoch.
We Włoszech Franek zdobywa niemiecki mundur, lecz po przyznaniu się do polskiego pochodzenia zostaje uznany za dezertera i skazany przez włoski trybunał wojskowy na śmierć przez rozstrzelanie. Udaje mu się jednak zbiec sprzed oblicza trybunału, ale radość trwa krótko, gdyż wkrótce zostaje skierowany na front wschodni. Nie dociera tam, bo wyskakuje ze spadochronem z lecącego samolotu i trafia do polskiego klasztoru. Następnie spotyka Teresę, której dowodzi swoje polskie pochodzenie, po czym dołącza do partyzantów. Tam odnajduje Józka, który, pamiętając wcześniejsze kłopoty wynikłe ze współpracy z Frankiem, zakazuje uzbrojenia rekruta. Dolas wraz z oddziałem rusza pod most, który Polacy zamierzają zdobyć, lecz po drodze gubi się w lesie na polu minowym, skąd ratuje go chłop. Franek próbuje wrócić do oddziału, po czym rozbraja zaminowany przez Niemców most przeznaczony do wysadzenia.