Wyspowo gatunek rośnie także w górach w Wirginii Zachodniej.
Na wschodnich krańcach Syberii, na Alasce i być może w Jukonie spotykają się dwa podgatunki – typowy (subsp. acicularis) o zasięgu obejmującym Eurazję i subsp. sayi rosnący w Ameryce Północnej.
W Polsce gatunek jest rzadko uprawiany (introdukowany w XIX i XX wieku) i dziczejący, przy czym lokalnie jest już zadomowiony (ma status kenofita). Jako gatunek introdukowany podawany jest także z krajów bałtyckich.
Morfologia thumb|Pęd róży igiełkowatej thumb|Listki liścia róży igiełkowatej thumb|Dojrzewający owoc szupinkowy róży igiełkowatej thumb|Owoce właściwe (niełupki) róży igiełkowatej Pokrój Krzew o prosto w górę rosnących lub słabo wyginających się, tęgich pędach, tworzący rozległe zarośla osiągające zwykle do 2 m wysokości, rzadko wyższe. Pędy są jasnobrązowe, bliżej wierzchołków czerwonobrązowe, nieowłosione, ale bardzo gęsto pokryte igiełkowatymi i szczeciniastymi kolcami, z których największe, nieco spłaszczone osiągają do 9 mm długości i 4 mm szerokości u nasady, dominujące, gęste szczeciniaste kolce mają do ok. 4 mm długości.