Roman Kostórkiewicz (ur. 15 lutego 1889 w Jarosławiu, zm. 11 listopada 1931 w Zaleszczykach) – major geograf Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 15 lutego 1889 w Jarosławiu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Wincentego i Józefy z Gorzeńskich. 29 czerwca 1906 zakończył naukę w klasie siódmej i zdał egzamin dojrzałości w c. k. Wyższej Szkole Realnej w Jarosławiu. 28 stycznia 1913 ukończył studia w c. k. Szkole Politechnicznej we Lwowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach, a później walczył na frontach I wojny światowej. Na froncie włoskim dostał się do niewoli. Jego oddziałem macierzystym był pułk armat polowych nr 29, a następnie pułk artylerii polowej nr 2. W czasie służby w c. i k. armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów rezerwy artylerii: kadeta (1 stycznia 1913), podporucznika (1 marca 1915) i porucznika (1 listopada 1916).