Od 1879 był honorowym obywatelem miasta Wiednia, a od 1917 doktorem honoris causa Politechniki w Dreźnie. Pełnił także wiele prestiżowych funkcji, m.in. przewodniczącego Międzynarodowego Kongresu Architektów w Wiedniu (1908) i wiceprzewodniczącego Stałego Komitetu Kongresu Sztuk Pięknych w Paryżu (1912).
Rodzina i życie prywatne Był synem urzędnika i prawnika, notariusza kancelarii węgierskiej w Wiedniu Rudolfa Simeona Wagnera i Susanne z domu Huber. Wcześnie osierocony przez ojca – który zmarł na chorobę płuc gdy syn miał pięć lat. Początkowo związany z Anną z domu Paupie (1840–1912) z którą miał dwóch synów: architekta Otto Emmericha (1864–1945) i przedsiębiorcę Roberta Kolomana (1865–1954). Ożenił się dwukrotnie, pierwszy raz w 1868 z Josefine Domhart (1847–1889), z którą miał córki Susanne z męża Wallisch (1868–1937) i Margarete (1869-1880), następnie w 1884 z Louise z domu Stiffel (1855–1915) z którą z kolei miał syna Stefana (1884–1945) i córki Louise z męża Watzlawik (1885–1976) i Christine z męża Lüttgendorf (1889–1970).
Przypisy
Bibliografia Wagner Otto (1841-1918) w: Jerzy Z. Pająk, Adam Penkalla, Jerzy Szczepański, Słownik biograficzny XIX wieku, Toruń 2005, s. 636 Otto Wagner w: Architektenlexikon Wien 1770 – 1945, online [31.12.2019] M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II.