W 1976 ukończył Moskiewski Instytut Lotnictwa. W 1981 został doktorem nauk ścisłych z zakresu systemów automatycznego sterowania pojazdami kosmicznymi. Pracował w laboratorium, jednak w 1986 roku został z niego zwolniony po podejrzeniach o sprzedaż zastrzeżonych danych za granicę. W 1987 założył przedsiębiorstwo zajmujące się produkcją sprzętów komputerowych przeznaczonych dla przedsiębiorstw. W 1989 został dyrektorem generalnym firmy Intelmas, zajmującej się sieciami komputerowymi.

Podczas prywatyzacji dziejącej się w Rosji po upadku ZSRR stał się właścicielem pakietu kontrolnego akcji kombinatu chemicznego Azot (aktualnie Acron) kupionego za procent ich wartości. W następnym roku zakupił następną firmę z dziedziny produkcji azotów – Dorogobuż. W lukratywnych inwestycjach miały pomóc mu rządowe znajomości. W latach 1996–2000 był doradcą ekonomicznym Przewodniczącego Rady Federacji Zgromadzenia Federalnego Rosji.

W 2012 r. próbował dokonać wrogiego przejęcia Azoty Tarnów, polskiego producenta nawozów, przez kierowane przez siebie przedsiębiorstwa. Prowadzono działania mające mu to utrudnić, doszło do fuzji Azoty Tarnów i Azoty Puławy, a w 2013 r. przyjęto nowy statut Grupy Azoty, który ograniczał prawa głosu akcjonariuszy innych niż Skarb Państwa. Obecnie posiada niespełna 20% akcji grupy, które pozostają objęte sankcjami.