żołnierzy), 200 karabinów maszynowych, bateria stacjonarnych miotaczy ognia, bateria sześciocalowych haubic, moździerze oraz oddział łączności. Pod kontrolą czerwonych pozostawały cztery przeprawy przez Dniepr.
W celu likwidacji przyczółka czerwonych na lewym brzegu Dniepru biali sprowadzili w rejon nadchodzącej bitwy swoje najlepsze siły, w tym 12 czołgów Mark V przekazanych Siłom Zbrojnym Południa Rosji przez Brytyjczyków w kwietniu 1919 rJ. D. Smele, The "Russian...", s. 121.. Użycie czołgów w znacznym stopniu przyczyniło się do sukcesu białych w bitwie o Donbas w maju-czerwcu 1919 r., do zdobycia Carycyna 30 czerwca 1919 r. oraz do sukcesów ofensywy Sił Zbrojnych Południa Rosji wyprowadzonej z Krymu wiosną 1920 r.J. D. Smele, The "Russian...", s. 121 i 124.
Od 8 sierpnia na przyczółku trwały prace inżynieryjne, którymi kierował Dmitrij Karbyszew. Na przyczółku kachowskim Armia Czerwona po raz pierwszy podczas wojny domowej w Rosji prowadziła obronę pozycyjną z trzema liniami obrony. Pierwsza z nich, łącznej długości 55 km, składała się z samych okopów zabezpieczonych drutem kolczastym. Jej celem było jedynie powstrzymanie spodziewanego natarcia białych.