Praktyczna realizacja arytmetyki stałoprzecinkowej Zapis stałoprzecinkowy ma tę zaletę, że arytmetyka stałoprzecinkowa może zostać zrealizowana za pomocą działań całkowitoliczbowych. Dzięki temu działania na ułamkach są do realizowania tam, gdzie nie ma możliwości użycia liczb zmiennoprzecinkowych: na procesorach bez jednostki zmienoprzecinkowej, na prostych mikrokomputerach lub w programach używających rozkazów MMX. Zapis stałoprzecinkowy był także powszechnie stosowany, gdy jednostka zmiennoprzecinkowa procesora była nie dość wydajna, a jednocześnie nie była potrzebna wysoka dokładność obliczeń, np. w szybkich procedurach graficznych.
Jeśli obliczyć wartość liczby stałoprzecinkowej w naturalnym kodzie dwójkowym, wartość ta wyniesie Wówczas działania całkowitoliczbowe mają postać: Dodawanie/odejmowanie: – wynik nie wymaga korekty, jest to zapis stałoprzecinkowy z założoną dokładnością. Mnożenie: – wynik wymaga korekty, należy podzielić go przez aby uzyskać postać Dzielenie całkowitoliczbowe. W tym przypadku dzielną należy przemnożyć przez czynnik przed wykonaniem dzielenia i wówczas:
Mnożenie i dzielenie przez potęgę dwójki, w tym przypadku jest równoważne przesunięciu bitowemu odpowiednio w lewo bądź prawo o bitów; operacja ta jest bardzo szybka.
Zobacz też liczba zmiennoprzecinkowa
Kategoria:Komputerowe reprezentacje danych