W atmosferze 1968 r., gdy z SGPiS odchodzi Michał Kalecki, a ponad 50 pracowników zostaje usuniętych, podejmuje z Antonim Rajkiewiczem bezskuteczną obronę swojej asystentki Hanny Kuleszy. W okresie 1949–1984 działa w Komitecie Budownictwa, Mieszkalnictwa i Planowania EKG ONZ, w Międzynarodowej Federacji Mieszkalnictwa, Urbanistyki i Planowania Przestrzennego w Hadze, Instytucie Badawczym Budownictwa w Hanowerze (ówczesna NRF), Ośrodku Badawczym Budownictwa w Garston (Anglia) i innych. Pełni różne funkcje w Komitetach PAN: Przestrzennego Zagospodarowania Kraju, Badań Rejonów Uprzemysławianych, Nauk Demograficznych, Badań i Prognoz „Polska-2000”. Udziela się w radach i zespołach naukowych w Centralnym Związku Spółdzielni Budownictwa Mieszkaniowego, Instytucie Urbanistyki i Architektury, Polskim Towarzystwie Ekonomicznym, Towarzystwie Urbanistów Polskich i wielu innych. Kieruje z Witoldem Nieciuńskim dwoma odrzuconymi przez władze ekspertyzami mieszkaniowymi (PTE 1979 i 1981). W okresie narastającego kryzysu mieszkalnictwa i całej gospodarki polskiej porusza wątki prognostyczne o charakterze ostrzegawczymMieszkalnictwo,, [w:] Społeczeństwo polskie na przełomie XX i XXI wieku. Raport końcowy. Komitet Badań i Prognoz „Polska 2000” PAN Warszawa (wydanie w tzw. drugim obiegu, 1986);