W celu praktycznej realizacji osadnictwa dowództwo wojskowe kierowało w teren komendantów wojennych, którzy, między innymi, byli również odpowiedzialni za sprawne przeprowadzenie osadnictwa. Sierpniem 1945 roku takim komendantem wojennym na powiat lwówecki został mianowany podpułkownik Ludwik Dmyszewicz, a jego zastępcą został Henryk Żuchowski. Do 11 września 1945 roku w powiecie lwóweckim osiadło 730 osadników wojskowych. W trakcie kontynuowania różnych form osiedleńczych liczba osadników wojskowych systematycznie wzrastając osiągnęła jesienią 1947 roku na terenie powiatu lwóweckiego liczbę 5200.
Na cmentarzu komunalnym, w niewielkiej odległości od kaplicy cmentarnej, znajduje się pomnik ku czci i pamięci osadników wojskowych, do którego dostać się można kierując się w linii prostej na południe od bramy głównej cmentarza (północnej, obok kaplicy). Do znajdującego się w dolnej części nekropolii pomnika prowadzi wybrukowana alejka, a następnie kilka kamiennych schodów. Za pomnikiem ustawione są dwa maszty flagowe.