Miejsce to znane jest także ratownikom TOPR-u – do Hińczowej Zatoki czasami spadają turyści i taternicy.
Nazwę Hińczowej Zatoki wprowadził Władysław Cywiński w 8 tomie przewodnika „Tatry”.
Wieczny cień panujący w Hińczowej Zatoce oraz duże lawiny śnieżne powodują, że w Hińczowej Zatoce stale utrzymuje się Hińczowy Śnieżnik. Późnym latem, po częściowym stopieniu śniegu w Hińczowej Zatoce odsłania się skalny próg o wysokości do 15 m.
Z prawej strony Hińczowej Zatoki łatwo można wejść na poziomy zachód przecinający ścianę Kazalnicy Cubryńskiej. Drogi wspinaczkowe Z Hińczowej Zatoki wychodzą dwie drogi wspinaczkowe. Punktem docelowym obydwu jest Przełączka za Turnią Zwornikową. Droga Wallischa; II w skali tatrzańskiej, czas przejścia 45 min. Cubryńskim Żlebem; II, w jednym miejscu II i IV. Droga na całej długości prowadzi ściśle dnem Cubryńskiego Żlebu.
Przypisy Władysław Cywiński, Tatry. Przewodnik szczegółowy. Tom 8. Cubryna, Poronin: Wyd. Górskie, 2001,
Kategoria:Formacje skalne Tatr Wysokich Kategoria:Formacje skalne polskich Tatr