Józef Rudzki (ur. 9 października 1894 w Poznaniu, zm. 14 lipca 1920 w KoczanowicachLista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920, Wojskowe Biuro Historyczne, Warszawa 1934, s. 298. lub Kochanowicach powiat nieświeski) – żołnierz armii niemieckiej i kapitan Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 9 października 1894 w rodzinie Józefa i Pauliny z d. Schmidt. Absolwent szkoły średniej. W 1914 wcielony do armii niemieckiej, trzykrotnie ranny. Od 23 listopada 1918 ochotnik w 36 pułku Legii Akademickiej w odrodzonym Wojsku Polskim. Od 4 stycznia 1919 walczył na froncie wojny polsko-bolszewickiej. Awans na kapitana otrzymał 7 lipca 1919. 15 września 1919 przeniesiony do Dowództwa Okręgu Poznań. Absolwent Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie. Następnie jako adiutant w sztabie VIII Brygady Piechoty. Szczególnie odznaczył się w walkach 24 maja 1920 pod Mińskiem, a także 27 maja dowodząc 10 pułkiem piechoty.
„14 lipca podczas przejazdu przez wieś Koczanowicze w powiecie nieświeskim, wraz z kilkoma innymi oficerami, został zamordowany przez grupę dywersyjną Armii Czerwonej”Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920, Wojskowe Biuro Historyczne, Warszawa 1934, s.