Pierwszy okręt tego typu – „Wasp” przewidziano w budżecie na 1984 rok, kolejne w odstępach średnio co dwa lata. Stępkę pod jego budowę położono 30 maja 1985 roku, kadłub wodowano 4 sierpnia 1987 roku, a wszedł do służby 29 lipca 1989 roku. Wszystkie budowała stocznia Ingalls Shipbuilding w Pascagoula – były budowane na lądzie i następnie przesuwane na pływający ponton i z niego wodowane. Nazwy upamiętniają lotniskowce amerykańskie z okresu II wojny światowej. W odróżnieniu od typu Tarawa, oznaczanego LHA, jako pierwsze otrzymały nową sygnaturę LHD (Landing Helicopter Dock).
Klasyfikowane są jako okręty uniwersalne, gdyż mają wszystko potrzebne do wykonania uderzenia z morza: pomieszczenia dla około 2000 żołnierzy piechoty morskiej i ich sprzętu, pokład dla helikopterów i samolotów pionowego startu, które mogą dowozić i wspierać żołnierzy podczas desantu i na koniec wbudowany dok przenoszący amfibie, barki desantowe i poduszkowce, które mogą dowieźć żołnierzy i ciężki sprzęt na plażę. Okręty te są zwykle jądrem grupy okrętów desantowych (ang. Amphibious Ready Group), która przenosi tzw. Oddział Ekspedycyjny Marines (ang. Marine Expeditionary Unit).