Antoni Krauze (ur. 19 grudnia 1900 w Częstochowie, zm. 30 lipca 1983 tamże) – polski urzędnik bankowy, porucznik piechoty Wojska Polskiego i Armii Krajowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 19 grudnia 1900 w Częstochowie, w rodzinie Nikodema i Franciszki z Bugajskich. Zdał maturę w Wilnie.
16 października 1918 wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej i został przydzielony do 9. kompanii 1 pułku piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Później został przeniesiony do 22 pułku piechoty w Siedlcach i przydzielony do kancelarii Dowództwa Okręgu Generalnego Lublin, z której uciekł do pułku na froncie pod Pińskiem. Od kwietnia 1919 walczył na froncie polsko-bolszewickim. Za szczególne poświęcenie w czasie walk o Kukujewicze i ofensywy pod Warszawą odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W bitwie pod Włodzimierzem Wołyńskim został ranny. Służył w 22 pułku piechoty, w stopniu plutonowego. W sierpniu 1922 został zdemobilizowany.