Polichromia o charakterze figuralnym i ornamentalnym powstała w 1925 roku i jest dziełem Stanisława Gucwy.
Ołtarz główny w stylu późnobarokowym posiada bramki po bokach oraz rzeźby świętych i aniołów; w polu głównym jest umieszczony obraz Najświętszej Maryi Panny oraz drugi obraz na zasuwie św. Wojciecha ukazywany w kwietniu. Natomiast w górnej kondygnacji znajduje się owalny obraz Matki Boskiej Różańcowej ze świętymi: Dominikiem i Katarzyną Sieneńską, w stylu późnobarokowym powstały w 2. połowie XVIII wieku. Dwa ołtarze boczne, w stylu późnobarokowym pochodzą z 2. połowy XVIII wieku: Serca Pana Jezusa i świętego Antoniego. W kaplicach bocznych dawniej znajdowały się kolejne dwa ołtarze boczne z przełomu XVIII i XIX wieku: świętej Anny oraz Przemiemienia Pańskiego. W latach osiemdziesiątych ołtarze zostały usunięte, a w ich miejsce wstawione konfesjonały. Do dziś w bocznych kaplicach pozostały obrazy z dawnych bocznych ołtarzy: świętej Anny i Przemienienia Pańskiego. Ponadto do lat osiemdziesiątych XX wieku obok ambony znajdował się ołtarz boczny świętego Stanisława Biskupa i Męczennika, a obok chrzcielnicy ołtarz boczny świętego Józefa. Współcześnie w miejscu tych dwóch ołtarzy pozostały same tylko obrazy tychże świętych.