Według rozporządzenia teren rezerwatu składał się z: obszaru łąk o powierzchni 200,5 ha (Słońsk, obręb Kostrzyn, działka nr 24), obszaru łąk o powierzchni 369,88 ha (Słońsk, obręb Czarnów, działki nr 1–7, 207, 209), obszaru Jeziora Kostrzyńskiego, łąk, bagien, starorzeczy i kanałów o powierzchni 3595,84 ha, w tym obręby Dąbroszyn (dz. nr 1–17, 33, 34, 36–39, 44–49, 51–53, 55–62, 64–82, 92–94, 96–125, 129), Przyborów (dz. nr 1–13), Kostrzyn (14–21, 49–83), Słońsk (14–17) oraz Ługi Górzyckie (18–32, 34, 37, 40–51, 83–89, 92–96, 126–128, 130–132, 134, 137–142, 144, 146–158, 160–175, 177–224).
Charakterystyka i historia Celem ochrony rezerwatowej było „zachowanie cennego biotopu lęgowego wielu rzadkich gatunków ptaków wodnych i błotnych oraz żerowisk i miejsc odpoczynku ptaków przelotnych”. Rezerwat składał się z części z ochroną ścisłą i okresowo ścisłą (na powierzchni ok. 1100 ha) oraz z ochroną częściową (na powierzchni 3066 ha). Wśród rzadkich gatunków wyróżniano m.in. arcydzięgiel nadbrzeżny czy wilczomlecz błotny, na jego terenie w okresie jesiennym potrafi się gromadzić ponad 100 tys. ptaków różnych gatunków.