mały|Grób Henryka Krukowskiego na cmentarzu Powązkowskim Henryk Krukowski (ur. 12 lutego 1897 w Warszawie, zm. 21 kwietnia 1989 tamże) – żołnierz Legionów Polskich, powstaniec śląski, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej i Polskich Sił Zbrojnych, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Florentyny z Gogolewskich. Absolwent szkoły średniej. 13 lipca 1915 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo został przydzielony do żandarmerii polowej, a następnie do 1. szwadronu 1 pułku ułanów. Walczył na szlaku od Lublina, przez Polesie, Wołyń, Stochód, po Polską Górę pod Kostuchniówką. W lipcu 1917 odszedł z Legionów i wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej w Radomiu, a w listopadzie 1918 do milicji ludowej PPS.

W 1919 w odrodzonym Wojsku Polskim był dowódcą kompanii w 79 pułku piechoty. W kwietniu 1920 odkomenderowany do II Oddziału Sztabu MSWojsk., a w maju skierowany na Górny Śląsk, na stanowisko szefa referatu I w Wydziale Plebiscytowym. Potem był oficerem w referacie broni, a następnie zastępcą szefa referatu do działań specjalnych Tadeusza Puszczyńskiego.